Prezentacja warsztatów szkolnych

Odsłony: 8312

Pracownia żywienia człowieka

Pracownia żywienia człowieka jest miejscem, w którym realizowane są zajęcia praktyczne w zawodach:

technik żywienia i gospodarstwa domowego, technik żywienia i usług gastronomicznych oraz kucharz małej gastronomii. Podczas realizacji programu zajęć praktycznych wykorzystywane są wiadomości i umiejętności uczniów nabyte podczas realizacji przedmiotów: podstawy żywienia i higieny, technologia gastronomiczna, obsługa konsumenta, wyposażenie zakładów gastronomicznych i gospodarstw domowych, przedsiębiorstwo gastronomiczne, organizacja usług gastronomicznych.

W czasie zajęć praktycznych uczniowie poznają przepisy sanitarne, bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska w placówkach żywienia, planują produkcję gastronomiczną, organizują pracę w zakładzie gastronomicznym, obliczają zapotrzebowanie na surowce i półprodukty. Czas zajęć praktycznych przeznaczony jest także na naukę planowania menu codziennego i okolicznościowego z uwzględnieniem diet dla różnych grup ludności, sporządzanie potraw z surowców roślinnych i zwierzęcych z wykorzystaniem różnych technik obróbki cieplnej. Uczniowie sporządzają polskie potrawy regionalne oraz potrawy kuchni innych narodów jak również potrawy z wykorzystaniem żywności wygodnej. W czasie nauki stosowane są sposoby komunikowania się z klientami placówek żywienia, sposoby radzenia sobie w trudnych sytuacjach zawodowych. Realizując program zajęć praktycznych młodzież korzysta z różnych źródeł informacji zawodowej.

Opiekunowie: mgr inż. Ewa Czyrnia, mgr inż. Elżbieta Kurzawa, Małgorzata Kolbusz, Danuta Wesołowska

Zobacz zdjęcia

 

Pracownia  architektury  krajobrazu

Zajęcia praktyczne odbywają się w szkolnej pracowni architektury krajobrazu, w której uczniowie zdobywają umiejętności z zakresu:

  • rysunku odręcznego
  • kreślenia sposobem tradycyjnym oraz z użyciem programów komputerowych
  • wykonywania dokumentacji projektowej
  • wykonywania kompozycji dekoracyjnych z wykorzystaniem różnych roślin, naczyń i materiałów pomocniczych.

Pracownia architektury krajobrazu wyposażona jest w wygodne stoły do kreślenia projektów w technice odręcznej, sztalugi za pomocą których młodzież doskonali techniki rysunkowe i malarskie, katalogi roślin ozdobnych, sprzęt ogrodniczy (narzędzia ogrodnicze, opryskiwacze, kosiarki, wertykulator, aerator, sekatory), stanowisko komputerowe. Do dyspozycji uczniów pozostaje sala komputerowa, w której młodzież doskonali umiejętności projektowe  w programach do projektowania ogrodów.

Dodatkowo wokół szkoły znajduje się obszerny ogród dydaktyczny oraz szkolna działka doświadczalna, gdzie uczniowie uczą się:

  • wykonywania w terenie prac związanych z zakładaniem i pielęgnowaniem ogrodu
  • wykonywania inwentaryzacji zieleni
  • wykonywania prac związanych z konserwacją założeń ogrodowych

Opiekun: mgr inż. Katarzyna Grygiel

 

Pojazdy i maszyny rolnicze

Zajęcia w tej pracowni obejmują swoim zakresem zagadnienia z zawodowych  przedmiotów teoretycznych zawierających budowę i zasady działania pojazdów i maszyn rolniczych oraz ich obsługę i eksploatację. Dział ten zawiera tematykę dotyczącą pojazdów i maszyn rolniczych, a także samojezdnych z własnymi źródłami energetycznymi do ich napędu. W czasie realizacji programu nauczania wykorzystywane są również wiadomości z fizyki, podstaw techniki i elektrotechniki. Proces dydaktyczny wspomaga dobre zaplecze techniczne szkolnych warsztatów, wykorzystywanie instrukcji, poradników, katalogów, eksponatów.

Opiekun: mgr inż. Grzegorz Grzesiakowski

Obróbka ręczna i mechaniczna

Obróbka ręczna wchodzi w zakres prac ślusarskich i ma na celu nadanie przedmiotom żądanych kształtów i właściwych wymiarów oraz poprawę jakości powierzchni, najczęściej poprzednio obrobionych mechanicznie. Często prace ślusarskie wiążą się z pracami montażowy­mi, które mają na celu dopasowanie składanych części i zapewnienie prawidłowej ich współpracy.

Mimo znacznego postępu w dziedzinie obróbki metali, a w szczególności w zakresie mechanizacji i automatyzacji procesów wytwarzania, obróbka ręczna nie straciła na znaczeniu. O roli i znaczeniu obróbki ręcznej w przemyśle mogą świadczyć liczby określające w procentach udział operacji ślusarskich i montażowych w stosunku do operacji maszynowych. W budownictwie maszyn roboty tego typu zajmują średnio około 30% czasu przeznaczonego na całkowitą obróbkę produktu. Podana wartość udziału robót ręcznych w ogólnym czasie wytwarzania odnosi się do produkcji seryjnej. Udział ten jest znacznie większy, gdy produkcja ma charakter jednostkowy.

Podstawowe prace ślusarskie to:

  • trasowanie,
  • ścinanie,
  • przecinanie,
  • prostowanie,
  • gięcie,
  • cięcie,
  • piłowanie,
  • wiercenie ręczne,
  • gwintowanie,
  • skrobanie,
  • nitowanie
  • oraz różne roboty montażowe.

Pracownia obróbki ręcznej wyposażona jest w stoły ślusarskie z imadłami, wiertarkę stołową, urządzenia do wykonywania wymienionych operacji jak nożyce dźwigniowe, kowadło, zwijarkę do blachy oraz narzędzia: piłki, gwintowniki, lutownice, wiertła, itp.

W szkolnej pracowni obróbki mechanicznej znajdują się 3 tokarnie różnej wielkości, wiertarka słupowa i stołowa oraz frezarka uniwersalna wraz z podzielnicą. Młodzież w czasie realizacji programu nauczania ma możliwość zapoznania się z podstawowymi operacjami i narzędziami tego działu, z którymi może zetknąć się w przyszłości pracując przy obróbce metali. Uczniowie bardzo chętnie i z dużym zainteresowaniem uczestniczą w zajęciach.

Opiekun: mgr Marek Drechsler

Kuźnia

Kuźnia jest działem obróbki plastycznej i cieplnej. Obróbka plastyczna – metoda obróbki metali i ich stopów polegająca na wywieraniu narzędziem na obrabiany materiał nacisku przekraczającego granicę jego plastyczności, mającego na celu trwałą zmianę kształtu i wymiarów obrabianego przedmiotu, a także zmianę struktury powodująca zmianę właściwości. Proces kształtowania może przebiegać w warunkach: na gorąco, na półgorąco lub na zimno. Klasyfikacja ta zależy od temperatury rekrystalizacji (odkuwki) odkształcanego metalu, a także – precyzyjniej – od prędkości odkształcenia w odniesieniu do prędkości rekrystalizacji. Ze względu na sposób odkształcenia, rozróżnia się głównie:

  • walcowanie – materiał zgniatany jest przez napędzane walce,
  • kucie – materiał kształtowany jest uderzeniem młota, kowarki lub naciskiem prasy,
  • wyciskanie – materiał znajduje się w pojemniku zwanym recypientem, a kształtowany jest poprzez wyciskanie z matrycy,
  • ciągnienie – materiał kształtowany jest poprzez przeciąganie przez oczko ciągadła,
  • tłoczenie, któremu poddaje się blachy i taśmy zmieniające kształt bez zasadniczej zmiany grubości.

Technologia obróbki plastycznej była już znana 3000 lat przed naszą erą, odkształcanie odbywało się głównie poprzez kucie. Obecnie jest uważana za jedną z ważniejszych technologii obróbki metali.

Uczniowie w czasie zajęć praktycznych poznają podstawowe operacje kowalskie, regenerują narzędzia ślusarskie a niektóre wykonują od podstaw. Uczą się prowadzić regenerację narzędzi rolniczych takich jak lemiesze i brony oraz poznają niektóre elementy kowalstwa zdobniczego i artystycznego.

Opiekun: inż. Marek Święch

Naprawa pojazdów i maszyn rolniczych

Działy te są realizowane na stanowiskach postojowych maszyn oraz w pracowni wyposażonej w stoły ślusarskie z imadłami, wiertarkę stołową, kowadło, stoły montażowe, narzędzia monterskie, klucze, smarownicę, instalację sprężonego powietrza. Uczniowie praktycznie poznają budowę, obsługę i regulację maszyn rolniczych. Wykrywają i usuwają usterki jakie powstają podczas użytkowania maszyn w polu. Korzystają przy tym z zestawów narzędzi, katalogów części i instrukcji obsługi.

Pracownia napraw pojazdów jest intensywnie wykorzystywana z uwagi na prace naprawcze przy szkolnym sprzęcie eksploatowanym w pracach polowych w gospodarstwie rolnym. Pracownia jest wyposażona w kanał naprawczy, wentylację wyciągową, instalację ciepłej i zimnej wody. Na wyposażeniu pracowni jest agregat sprężarkowy, myjnia do części maszyn, podnośniki, wiertarka, szlifierka, stoły ślusarskie z imadłami, regały na części, szafka narzędziowa, itp. Instruktorzy z uczniami wykonali stoły montażowe, stojaki, kobyłki, urządzenie do rozpoławiania ciągników. W pracowni znajdują się silniki spalinowe do prowadzenia ćwiczeń, a w sąsiedniej pracowni skrzynia biegów, przednie zawieszenie i inne elementy pojazdów.

Uczniowie poznają budowę pojazdów, wykonują ich obsługę, konserwację, usuwają niesprawności i dbają o to aby sprzęt był przygotowany do pracy na szkolnej działce produkcyjnej.

Opiekun: mgr inż. Paweł Machaj

Pracownia elektrotechniki i metrologii

Pracownia elektrotechniki jest wyposażona w podstawowe narzędzia elektrotechniczne: tester, areometr, próbniki 24 V i 220 V, urządzenie do badania wirników, kasetę probierczą, prostowniki itp. Ponadto do dyspozycji uczniów jest makieta instalacji elektrycznej ciągnika Ursus- C- 330 pozwalająca na poglądowe zapoznanie się z budową i działaniem instalacji w pojeździe. W dziale elektrycznym uczniowie wykonują drobne naprawy instalacji elektrycznych pojazdów (samochodów i ciągników) oraz przyczep ciągnikowych w celu utrzymania ich w sprawności technicznej.

Młodzież wykonując poszczególne zadania ma możliwość zapoznania się z elementami instalacji elektrycznych i sposobami naprawy, co jest przydatne również podczas naprawy własnych pojazdów w gospodarstwach rolnych.

Metrologia jest nauka o miarach i mierzeniu stworzoną przez człowieka w celu wartościowania występujących w świecie zjawisk i ułatwienia praktycznej działalności w rozmaitych dziedzinach.

Narzędzia pomiarowe jakimi dysponuje pracownia to suwmiarki różnego typu i o różnej dokładności, mikrometry różnego typu, kątomierze uniwersalne, średnicówki mikrometryczne, grzebienie do gwintów, głębokościomierze, szczelinomierze, czujnik zegarowy do pomiarów bicia, wysokościomierz  suwmiarkowy i inne.

Nadrzędnym celem zajęć praktycznych z metrologii i pasowań jest nabycie umiejętności posługiwania się różnymi narzędziami pomiarowymi. Umiejętność ta jest niezbędna przy określaniu zużyć części współpracujących ze sobą i jest wykorzystywana w naprawach maszyn i pojazdów rolniczych.

Ponadto w ramach zajęć praktycznych uczniowie poznają sposoby tolerowania wymiarów części maszyn, jak również przeprowadzają obliczenia parametrów wymiarów tolerowanych liczbowo, sprawnie posługują się tabelami tolerancji i odchyłek normalnych , obliczają parametry określające pasowanie części tolerowanych liczbowo i symbolowo.

Opiekun: mgr inż. Paweł Kasprzyk

Spawalnia

Dział spawalni przystosowany jest do prowadzenia zajęć praktycznych w zakresie spawania i cięcia metali. W pracowni znajdują się spawarki do spawania elektrycznego oraz spawarka do spawania w osłonie CO2 (MAG) , Minimag 280 Ozas.

Pracownia jest również wyposażona w urządzenia do spawania gazowego i cięcia metali, posiadamy urządzenie do cięcia typu AIR. PLASMA-36 LPH 35. W pracowni znajdują się stanowiska spawalnicze wyciągowe z wentylatorami, wiertarka stołowa, szlifierka, stół ślusarski z imadłem oraz instalacje: wentylacyjna, elektryczna, grzewcza, ciepłej i zimnej wody.

Uczniowie podczas zajęć poznają technikę spawania i cięcia metali a nabyte umiejętności wykorzystują m.in. przy pracach naprawczo- remontowych sprzętu szkolnego, maszyn, urządzeń, pojazdów. Zdobyta wiedza umożliwia uczestnictwo w dodatkowych kursach mających na celu zdobycie uprawnień spawacza zawodowego.

Dział spawalni jest bardzo interesującym działem, dlatego uczniowie chętnie i z dużym zainteresowaniem uczestniczą w zajęciach.

Instruktor: Józef Krzyszczuk